استفاده از فناوری لیزر برای حذف موهای زائد زیر بغل، به یکی از رایج‌ترین روش‌های زیبایی تبدیل شده است، اما همواره نگرانی‌هایی در مورد ایمنی بلندمدت و احتمال ایجاد سرطان، به ویژه سرطان‌های پوستی، در ذهن کاربران وجود داشته است؛ این نگرانی عمدتاً ناشی از ماهیت انرژی‌محور لیزر است که از تابش نور برای ایجاد گرما و تخریب فولیکول مو استفاده می‌کند؛ در حقیقت، مکانیسم اصلی لیزر بر اساس اثر فتوترمولیز انتخابی است، به این معنی که انرژی نور باید به طور خاص توسط ملانین موجود در ساختار مو جذب شود و به گرما تبدیل گردد تا فولیکول تخریب شود؛ این جذب انرژی تا حد بسیار زیادی سطحی است و محدود به ناحیه فولیکول مو در لایه‌های میانی پوست (درم) باقی می‌ماند و به لایه‌های عمیق‌تر یا ساختارهای حیاتی زیرین دسترسی پیدا نمی‌کند.

نکته کلیدی در ارزیابی ایمنی لیزر، تفاوت بنیادین آن با اشعه‌های یونیزان مانند اشعه ایکس یا اشعه گاما است؛ اشعه‌های یونیزان دارای انرژی کافی برای شکستن پیوندهای شیمیایی مولکول‌های DNA هستند و به همین دلیل با افزایش ریسک جهش‌های سرطانی مرتبط شناخته می‌شوند؛ در مقابل، لیزرهای مورد استفاده در حذف مو، از نور غیر یونیزان استفاده می‌کنند که انرژی آن برای آسیب رساندن مستقیم به ساختار ژنتیکی سلول‌ها بسیار پایین است و اثرات آن عمدتاً حرارتی و فیزیکی در سطح بافتی باقی می‌ماند؛ این عدم توانایی در یونیزه کردن مولکول‌ها، عامل اصلی است که مطالعات گسترده تاکنون نتوانسته‌اند شواهد مستقیمی دال بر ارتباط بین جلسات استاندارد لیزر موهای زائد و افزایش نرخ سرطان پوست یا سایر بدخیمی‌ها پیدا کنند.

علیرغم ماهیت غیر یونیزان بودن لیزر، محققان همچنان بر اهمیت پیروی دقیق از پروتکل‌های ایمنی تأکید دارند؛ این پروتکل‌ها شامل استفاده از طول موج‌های مناسب برای رنگ پوست و مو، تنظیم صحیح پارامترهایی مانند طول پالس (Pulse Duration) و فلوئنس (Fluence) توسط اپراتور آموزش‌دیده، و همچنین اطمینان از کارکرد صحیح سیستم‌های خنک‌کننده دستگاه است؛ بروز عوارض جانبی ناشی از لیزر معمولاً محدود به واکنش‌های پوستی موقتی مانند قرمزی، تورم خفیف (پری‌فولیکولار ادم)، یا در موارد نادر، تغییرات موقت رنگدانه (هیپرپیگمانتاسیون یا هیپوپیگمانتاسیون) است؛ این عوارض واکنشی به آسیب حرارتی کنترل شده هستند و با آسیب‌های سلولی پیش‌سرطانی تفاوت ماهوی دارند.

برخی نگرانی‌ها در گذشته بر این فرض استوار بود که اگر لیزر به صورت نادرست استفاده شود و انرژی بسیار بالایی به بافت برسد، ممکن است منجر به آسیب‌های طولانی‌مدت شود؛ با این حال، در کلینیک‌های معتبر، اپراتورها تحت نظارت هستند تا از تزریق انرژی بیش از حد که ریسک سوختگی یا نکروز بافتی را افزایش می‌دهد، جلوگیری کنند؛ نهادهای پزشکی بین‌المللی، از جمله انجمن‌های پوست‌شناسی، همچنان لیزر موهای زائد را یک روش درمانی ایمن برای کاربردهای زیبایی می‌دانند، مشروط بر آنکه توسط متخصصان مجرب و با تجهیزات تأیید شده انجام شود؛ تمرکز بر ایمنی در طول درمان به مراتب مهم‌تر از نگرانی‌های اثبات نشده در مورد خطرات سرطان‌زایی بلندمدت است.